Święci Pańscy na każdy dzień

[Andrew von Habsburg]

12 kwietnia



Św. Zenon z Werony, biskup (+371?), urodził się w Cezarei Mauretańskiej (teren dzisiejszego Maroka). Studiował w znanych ówcześnie ośrodkach kultury i nauki Afryki Północnej w Cyrcie i Madaurze. W roku 350 wyświęcono go na kapłana w Weronie. Dwanaście lat później zostaje biskupem tego miasta. "Trzodę swoją ochraniał przed niebezpieczeństwami arianizmu i panującego wokół pogaństwa", stwierdza "Martyrologiem rzymskim". Pozostawił po sobie tzw. traktaty (93), będące cennym świadectwem ówczesnej mentalności, metod duszpasterskich i wskazań liturgicznych. Jest patronem Werony, łaziebnych, żebraków.

[Andrew von Habsburg]

13 kwietnia



Św. Marcin I, papież, męczennik, pochodził z miasta włoskiego Todi. Będąc diakonem pełnił funkcje apokryzjariusza (jakby nuncjusza) na dworze cesarza w Konstantynopolu. W roku 649 został wybrany papieżem. Nie uzyskał jednak aprobaty Konstantyna II. Po zwołanym do Rzymu synodzie (649), na którym potępiono monoteletyzm, popadł w niełaskę cesarza. Namiestnik Teodor Kalliop aresztował schorowanego papieża i przemocą wywlókł z bazyliki na Lateranie (17 października 653). W bardzo ciężkich i upokarzających warunkach wywieziono Marcina I na wschód. Został osadzony w więzieniu w Konstantynopolu. Urządzono parodię procesu o zdradę stanu. Sąd cesarski skazał papieża na "degradację" ze wszystkich święceń duchownych i funkcji. Zdarto z niego pontyfikalne szaty, założono kajdany i skazano na śmierć. Ostatecznie karę zamieniono na dożywotnie zesłanie na Krym.
Św. Marcin zmarł tam z biedy i udręczenia w 655 roku. Kościół uznał go za męczennika.

[Andrew von Habsburg]

14 kwietnia



Św. Walerian, męczennik, według bardzo skąpych danych był narzeczonym św. Cecylii i bratem św. Tyburcjusza. Obaj zginęli śmiercią męczeńską w II lub na początku III wieku.

[Andrew von Habsburg]

15 kwietnia



Św. Anastazja, męczennica (+67), wspominana jest w "Martyrologium rzymskim" jako matrona i uczennica apostolska. Za czasów Nerona poniosła śmierć przez ścięcie razem ze św. Bazylissą.

[Andrew von Habsburg]

16 kwietnia



Św. Maria Bernadeta Soubirous, dziewica, zakonnica (1844-1879), była córką ubogiego młynarza. Kiedy miała 11 lat, przyjęła ją do siebie krewna, u której pasała owce. Po trzech latach wraca do rodzinnego Lourdes, aby przygotować się do I Komunii Świętej. I wtedy, 11 lutego 1858 roku, po raz pierwszy Bernadecie objawiła się Matka Boża w pobliżu groty Massabielle. Wezwała ją do modlitwy różańcowej oraz do czynów pokutnych o nawrócenie grzeszników. W ciągu pół roku Matka Boża objawiła się Świętej 18 razy. Wizje te dały początek słynnemu sanktuarium w Lourdes. Aby uniknąć pielgrzymów i ciekawskich, zamieszkała w zakonnym zgromadzeniu Sióstr Miłosierdzia w Nevers, do którego później oficjalnie wstąpiła. Zmarła 16 kwietnia, mając 35 lat.

[Andrew von Habsburg]

Ewangelia wg św. Jana 6,1-15 na 17 kwietnia

Jezus udał się na drugi brzeg Jeziora Galilejskiego, czyli Tyberiadzkiego.
Szedł za Nim wielki tłum, bo oglądano znaki, jakie czynił dla tych, którzy chorowali.
Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami.
A zbliżało się święto żydowskie, Pascha.
Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą do Niego, rzekł do Filipa: «Gdzie kupimy chleba, aby oni się najedli?»
A mówił to wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co miał czynić.
Odpowiedział Mu Filip: «Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać».
Jeden z uczniów Jego, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego:
«Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?»
Jezus zatem rzekł: «Każcie ludziom usiąść». A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy.
Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał.
A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: «Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło».
Zebrali więc i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, które zostały po spożywających, napełnili dwanaście koszów.
A kiedy ci ludzie spostrzegli, jaki znak uczynił Jezus, mówili: «Ten prawdziwie jest prorokiem, który miał przyjść na świat».
Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę.

---

17 kwietnia



Św. Robert, opat, urodził się ok. 1024 roku w Szampanii (Francja). Pochodził ze starego rodu. Mając 15 lat wstąpił do klasztoru benedyktynów. Jako młody człowiek słynął już ze świętości. W Morier la Cella wybrano go przeorem. Następnie zaproszono jako opata klasztoru w rodzinnym Tonnerre. W Citeaux (Burgundia) założył opactwo, tworząc nową rodzinę zakonną cystersów. Św. Robert duchowość połączył z ubóstwem, milczeniem, pracą własnych rąk. Cystersi stali się twórcami i krzewicielami kultury materialnej w Europie rozwinęli rzemiosło, przemysł, rolnictwo, sadownictwo, pasterstwo. Uruchamiali kopalnie, huty i zakłady metalurgiczne, budowali mosty, meliorowali pola, karczowali lasy, zakładali wsie.