Dzieje armii

[Vilarte]

Jaka to konkretnie epoka wojskowości?

[Maurycy Orański]

Okręty? Lata 30-40 XX wieku. Piechota podstawowo tak samo, ale można przezbroić na XIII lub XVII wiek

[Maurycy Orański]

"San Luca" od miesiąca pływa pod patriarszą banderą. Jego próby morskie wykazały że drobne poprawki konstrukcyjne przyniosły ogromną różnicę w dzielności jednostki w stosunku do poprzednika. Niszczyciel zakręca tak sprawnie jakby był gondolą. Po obejrzeniu tego co potrafi "San Luca", admirał nakazał remont "San Marco", aby, w jak największym możliwym zakresie, upodobnić go do młodszego brata.
Równolegle z wcieleniem niszczyciela do służby, w weneckich stoczniach postały dwa nowe i groźne zwierzęta. "Tigre" i "Pantera". Są to torpedowce klasy Leone. Najnowsze jednostki także różnią się od swoich poprzedników. Po naradach, kardynał zdecydował że zdemontowane zostanie wyposażenie minerskie, a w jego miejsce zamontowano wyrzutnie bomb głębinowych oraz sonar.

[Albert]

Piękne I w końcu jakieś obrazki. Jest na czym oko zawiesić.

[Maurycy Orański]

A i tak na obrazku jest torpedowiec, a więc mniejsza jednostka.

[Albert]

A i tak na obrazku jest torpedowiec, a więc mniejsza jednostka.

Zdajemy sobie sprawę z tego jak wyglądają kalendarzyki poszczególnych Rotryjczyków, nie mniej bardzo fajnie byłoby zobaczyć dedykowane wątki dla poszczególnych okrętów, lub formacji typu eskadra taka, lub flota taka. Ale wiedząc o czasie i ograniczeniach, to możemy rozłożyć to na spokojne wielotygodniowe tworzenie.

[Maurycy Orański]

W wolnych chwilach, o ile będą, postaram się tym zająć. Mam już wytypowane typy realne na których się oprę

[Maurycy Orański]

Nad laguną unosił się rześki, poranny chłód, gdy bramy wschodniego sektora Arsenale rozwarły się na oścież.
Na polecenie Admirała-Doży Maurycego Orańskiego, weneccy mistrzowie stoczniowi przygotowali trzy sąsiadujące ze sobą pochylnie. Na nich miała się rozpocząć budowa kutrów numer 5-7. Na razie nie otrzymały one nazw identyfikacyjnych.
Gdy słońce zaczęło przedzierać się przez mgłę, rozległ się głęboki, rytmiczny dźwięk uderzenia mosiężnego gongu, oznajmiający rozpoczęcie zmian.
Na każdej pochylni wciągnięto na rusztowanie pierwszy, monumentalny dwuteownik. Ciężkie, stalowe ramiona robotników uniosły młoty, a pierwszy, rozżarzony do białości nit połączył dziobnicę z płytą denną. Metal syknął głośno, gdy polano go wodą, a nad dokiem uniosła się chmura białej pary.
Praca na trzech pochylniach ruszyła w idealnym, niemal hipnotyzującym tempie. Rytmiczny stukot dziesiątek młotów nitowniczych zlewał się w jeden potężny hałas